روایت مقاومت و آزادسازی خرمشهر با نگاهی به آمار شهدا

13600303-khoramshahr-cover

سوم خرداد ۱۳۶۱ یکی از مهم‌ترین روزهای تاریخ معاصر ایران است. در ساعات میانی این روز خرمشهر  پس از ۱۹ ماه اشغال از ارتش عراق بازپس گرفته شد تا به نمادی ماندگار در تاریخ معاصر ایران بدل شود.

خرمشهر تنها منطقه‌‌ای نبود که با شروع جنگ به تصرف ارتش صدام درآمد. در نخستین سال‌های تجاوز عراق به خاک ایران علاوه بر خرمشهر، نفت‌شهر، قصرشیرین، مهران، سومار، فکه، بستان، هویزه، موسیان، نوسود و بیش از ۳۰۰۰ روستا به تصرف ارتش بعث درآمدند و سپس آزاد شدند[1]، با این حال آنچه به مهم‌ترین نماد پیروزی ایران در جنگ بدل شد، آزادسازی خرمشهر بود.

در این مقاله ماجرای دو برهه خونین خرمشهر یعنی دوره مقاومت و آزادسازی را با نگاهی به آمار شهدا روایت می‌کنیم و به این پرسش پاسخ می‌دهیم: 

  • چرا آزادسازی خرمشهر موقعیتی ویژه در تاریخ معاصر ایران پیدا کرده است؟

چرا خرمشهر نماد شد؟

خرمشهر مهم‌ترین شهری بود که عراق توانست در ماه‌های ابتدایی جنگ به تصرف خود درآورَد. در عین حال، خرمشهر آخرین شهری بود که رزمندگان ایرانی طی چند عملیات در سال ۶۱ آن را آزاد کرده و به خاک ایران بازگرداندند. با آزادسازی این شهر، ایران تقریبا تمامی مناطق اشغال‌شده را از تصرف ارتش عراق درآورد و بعد از آن بود که عملیات‌هایی را در داخل خاک عراق در دستور کار خود قرار داد.

خرمشهر در آن زمان اهمیتی اقتصادی و ژئوپولیتیک برای ایران داشت. بندر، گمرک و اتصال به راه‌آهن سراسری کشور، این شهر را از نظر اقتصادی حائز اهمیت فراوان کرده بود. از طرف دیگر، عراق که با سودای تاریخی تسلط بر اروندرود، پا به میدان جنگ با ایران گذاشته بود، در صورت تسلط بر خرمشهر، گام بزرگی در راستای دست‌یابی به این هدف برمی‌داشت و دسترسی خود به آب‌های آزاد را گسترش می‌داد.

در این نقشه مسیر راه آهن ایران از بندر شاه (بندر ترکمن) تا بندر شاهپور (بندر امام خمینی) و بندر خرمشهر که از پایتخت نیز عبور می‌کند قابل مشاهده است
خریطه ایران، مجله الثقافه ویژه نامه ایران، چاپ قاهره، به نقل از اطلس اسناد تاریخی و نقشه های جغرافیایی خلیج فارس، جلد اول، تالیف زنده یاد استاد عباس سحاب، چاپ اول ، انتشارات موسسه جغرافیایی و کارتوگرافی سحاب، تهران ۱۳۴۹ خورشیدی: در این نقشه مسیر راه آهن ایران از بندر شاه (بندر ترکمن) تا بندر شاهپور (بندر امام خمینی) و بندر خرمشهر که از پایتخت نیز عبور می‌کند قابل مشاهده است.

تصرف خرمشهر، برای عراق مقدمه‌ای برای پیشروی به سوی آبادان و اهواز و تصرف شهرهای دیگر بود. مرز شلمچه در نزدیکی خرمشهر، دروازه ورود به بندر بصره در عراق به شمار می‌رود؛ بندری که برای عراق اهمیتی حیاتی دارد و تصرف خرمشهر در جنگ می‌توانست لایه‌ای دفاعی در برابر بصره ایجاد کند. به همین خاطر عراق بیشترین پدافند خود را در میان مناطق اشغال شده حول خرمشهر ایجاد کرده بود.

خرمشهر به صورت تاریخی جایگاه ویژه‌ای در اقتصاد دهه پنجاه ایران داشت. با این حال یک اتفاق دیگر نیز در نخستین هفته‌های جنگ رخ داد که همه نگاه‌ها را در ایران به این شهر معطوف کرد. خرمشهر با تمام وجود در برابر اشغال عراق ایستاد و نقشه صدام برای فتح خوزستان را ناکام گذاشت.

روایت مقاومت و آزادسازی خرمشهر با نگاهی به آمار شهدا
عکس هوایی خرمشهر برگرفته از مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس

۳۵ روز مقاومت

خرمشهر بعد از پیروزی انقلاب، روزهای آرامی را پشت سر نمی‌گذاشت. گروه‌های جدایی‌طلب در این شهر و در مناطق مرزی اطراف آن، اقدام به بمب‌گذاری و خراب‌کاری می‌کردند (+،+). همین مسئله یک گروهان از تکاوران نیروی دریایی ارتش را از بوشهر راهی خرمشهر کرد تا به تأمین امنیت شهر و مرز ایران و عراق کمک کنند[2]. خرداد ۱۳۵۸ نقطه اوج درگیری‌ها در خرمشهر بود و حتی کار به مبارزه مسلحانه در شهر نیز کشیده شد. عراق پیش از حمله برای ناامن کردن شهر اقداماتی مثل تحریک گروه‌های جدایی‌طلب و بمب‌گذاری انجام داده بود.

پیش از اعلام جنگ عراق علیه ایران در آخرین روز تابستان ۱۳۵۹، درگیری‌ها و تبادل آتش‌هایی میان نیروهای ایرانی و عراقی در حد فاصل بین خرمشهر و مرز شلمچه رخ داده بود، اما تنها در نخستین روز جنگ بود که شهر زیر حملات توپخانه ارتش عراق قرار گرفت.

ارتش عراق ابتدا سعی داشت با حمله از سمت غرب خرمشهر و از طریق محور شلمچه، این شهر را تصرف کند، اما مقاومت نیروهای مدافع خرمشهر، باعث شد نیروهای ارتش بعث سراغ جاده اهواز-خرمشهر بروند تا از شمال به شهر حمله کنند، هرچند در آنجا هم با مقاومت نیروهای ایرانی مواجه شدند. عراق محورهای دیگری را هم در حد فاصل بین شلمچه و جاده اهواز-خرمشهر برای ورود به شهر تصرف کرد، اما مدافعانی که درون شهر سنگر گرفته بودند، مانعی در برابر سقوط شهر بودند.

خرمشهر با ترکیب متنوعی از نیروهای نظامی و مردمی قریب به ۳۵ روز در برابر لشکرکشی ارتش عراق مقاومت کرد: گردان دژ نیروی زمینی ارتش که پیش از شروع جنگ در شلمچه مستقر شده بود به فرماندهی سرهنگ علی قمری، سپاه خرمشهر به فرماندهی محمد جهان‌آرا، گردان تکاوران نیروی دریایی ارتش به فرماندهی ناخدا هوشنگ صمدی که اول مهر از بوشهر به خرمشهر اعزام شده بودند و دریادار داریوش ضرغامی که هفت روز بعد به آن‌ها پیوست[3]، تعدادی از دانشجوهای سال دوم و سوم دانشکده افسری ارتش که از هفتم مهر به مقاومت خرمشهر پیوستند، تعدادی از همافران و درجه‌داران و افسران هوانیروز که با گردان دژ همکاری می‌کردند و البته نیروهای مردمی که یا برای دفاع از زادگاهشان سلاح به دست گرفته بودند و یا از شهرهای دیگر راهی خرمشهر شده بودند.

اما عراق با قوای رزمی چشمگیری به میدان آمده بود و در روز ۱۹ مهر، در منطقه مارد در شمال خرمشهر از کارون عبور کرد و جاده‌های اهواز-خرمشهر و اهواز-آبادان را بست. به این ترتیب محاصره خرمشهر کامل شد و امکان پشتیبانی از نیروهای مقاومتِ داخل شهر از بین رفت. ۲۱ مهر، ارتش عراق خود را به ورودی شهر رساند و از این روز به بعد، مقاومت خرمشهر کاملا شکل یک جنگ شهری را به خود گرفت. سه روز بعد، در ۲۴ مهر، ارتش عراق هجوم همه‌جانبه‌ای را از شمال خرمشهر در دستور کار قرار داد و خونین‌ترین روز مقاومت شهر را رقم زد. نام «خونین‌شهر» از این روز به بعد بر سر زبان‌ها افتاد.

مقاومت در خرمشهر تا ده روز دیگر هم ادامه داشت، اما سرانجام مسجد جامع خرمشهر که به عنوان ستاد اصلی مقاومت شناخته می‌شد، در ۳ آبان و فرمانداری در ۴ آبان به دست نیروهای عراقی افتاد. اندک مدافعان و مردم باقی‌مانده خودشان را از طریق پل خرمشهر، به کوت شیخ در ساحل جنوبی کارون رساندند و شهر برای ۱۹ ماه به دست نیروهای عراقی افتاد.

تصاویری از دوره مقاومت خرمشهر از ۳۱ شهریور تا ۴ آبان ۱۳۵۹ 
منبع:  جماران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ویکیپدیای فارسی، عصر ایران، خبرگزاری مهر 

آمار شهدای مقاومت ۳۵ روزه خرمشهر

مطابق با آنچه در منابع بنیاد شهید جمع آوری شده، از شروع جنگ در سی و یکم شهریور ۱۳۵۹ تا سقوط فرمانداری و تصرف شهر در چهارم آبان‌ماه، ۷۳۵ نفر در محدود خرمشهر و اطراف آن مثل مرز شلمچه، حد فاصل مرز خرمشهر تا مرز شلمچه، جاده اهواز-خرمشهر، جاده آبادان-خرمشهر و جاده مارد-خرمشهر به شهادت رسیدند. این تعداد ۱۷% از کل آمار شهدای ایران در این بازه زمانی است. تعداد کل شهدا در این زمان ۴۳۹۹ نفر بوده است. بقیه شهدای مربوط به سایر سایر شهرها در جبهه جنوب و غرب و همینطور بمباران هوایی در سایر شهرهای کشور است.

در مقاومت ۳۵ روزه خرمشهر دست کم ۷۳۵ نفر در محدوده شهر یا اطراف آن به شهادت رسیدند. چنانچه از مکان‌های شهادت در اطلاعات ثبت شده از شهدا بر می‌‌آید عمده مقاومت در برابر نیروهای متجاوز ارتش بعث نه در مسیرهای منتهی به خرمشهر بلکه در خود شهر صورت گرفته و اغلب مدافعان خرمشهر در داخل شهر سنگر گرفته و در مقابل تهاجم ارتش عراق مقاومت می‌کردند. به عبارت دیگر به نظر می‌رسد نبرد در چند هفته آخر تقریبا به طور کامل وارد شهر شده و نیروهای نظامی و مردم شهر درگیر یک جنگ خیابانی با ارتش عراق شده‌اند. این را می‌توان از روی محل تولد کسانی که در این محدوده به شهادت رسیده‌اند نیز مشاهده کرد. ۲۳۵ نفر از این افراد (۳۲%)، متولد خرمشهر بودند و در ۵ هفته مقاومت در برابر ارتش عراق از زادگاهشان دفاع می‌کردند. 

۱۹ ماه اشغال

خرمشهر از ۴ آبان ۱۳۵۹ به تصرف عراق درآمد و بیش از یک سال تحت اشغال ارتش بعث باقی ماند.

در دوره اشغال خرمشهر تنش‌های سیاسی بالا گرفت و فرماندهی جنگ در ایران تغییر کرد. این تغییر با شکل‌گیری ائتلافی جدید میان نیروهای نظامی کشور همراه شد و حضور نیروهای داوطلب مردمی در قالب بسیج در جبهه‌ها افزایش یافت[4].

مهم‌ترین دستاورد نیروهای ایران در سال ۱۳۶۰ شکست حصر آبادان در عملیات ثامن‌الائمه بود. به دنبال پیروزی در این عملیات، دنباله‌ای از عملیات‌های مقیاس‌وسیعِ مشترک میان ارتش و سپاه تحت عنوان کربلا آغاز شد. عملیات کربلای ۱ که بعدا طریق‌القدس نام گرفت، در محور شمالی جبهه جنوب در آذر ۱۳۶۰ به آزادی بستان انجامید. عملیات کربلای ۲ که بعدا به فتح‌المبین معروف شد، در فروردین ۱۳۶۱ بخش‌های مهمی از خاک خوزستان را از تصرف و تهاجم نیروهای عراقی آزاد کرد. بعد از این دو عملیات، نوبت به کربلای ۳ رسید که با نام بیت‌المقدس یا عملیات آزادسازی خرمشهر شناخته شد.

عملیات بیت‌‌المقدس

بعد از موفقیت عملیات فتح‌المبین، همه نگاه‌ها به سوی خرمشهر معطوف شده‌ بود. با توجه به وسعت زیاد مناطق تحت اشغال در خوزستان، تصور عراق این بود که ایران احتمالا در دو عملیات برای آزادسازی این مناطق اقدام خواهد کرد.

نیروهای ایران بلافاصله بعد از پایان عملیات فتح‌المبین در فروردین ۱۳۶۱، طراحی عملیات بیت‌المقدس را شروع کردند و در فرصتی یک‌ماهه، قوای رزمی خود را برای اجرای عملیات آماده کردند. از دست دادن زمان سبب می‌شد عراق استحکامات پدافندی خود در اطراف شهر را افزایش دهد و آزادسازی خرمشهر از آنچه بود هم سخت‌تر شود.

مسیرهای ورود به خرمشهر

دو راه برای رسیدن به خرمشهر پیش روی ایران وجود داشت. راه اول از سمت شمال و با عبور از رودخانه کرخه‌کور و جاده اهواز-خرمشهر و راه دوم از طریق عبور از کارون و حرکت به سوی شرق بود[5] [6]. عراق این‌طور تصور می‌کرد که ایران از راه اول سراغ خرمشهر خواهد آمد و به همین خاطر توان رزمی و استحکامات پدافندی‌ خود را در این مسیر متمرکز کرده بود. عبور از کارون، در این حجم، عملیات نظامی پیچیده و سختی به شمار می‌رفت و به همین خاطر عراق در آنجا استحکامات کم‌تری داشت[7]. همین شد که ایران تصمیم گرفت عملیاتش را با عبور از کارون آغاز کند. عکس‌برداری‌های هوایی جنگنده‌های نیروی هوایی ارتش، غفلت عراق از ساحل شرقی کارون و ضعف نیروها و پدافندش در آن منطقه را به فرماندهان ایرانی نشان داده بود.[8] ده روز پیش از شروع عملیات هم جنگنده‌های نیروی هوایی ارتش حملاتی را در محور شمالی خرمشهر ترتیب دادند تا ذهنیت فرماندهان عراقی درباره جهت تهاجم ایران در عملیات را بیش از پیش تحت تاثیر قرار دهند.[9]

قرارگاه‌های عملیات

تصاویری از فرماندهان ارتش و سپاه در عملیات بیت‌المقدس
منبع عکس‌ها:  ایرنا، خبرگزاری دفاع مقدس، تابناک، فرادید

طراحی و اجرای عملیات بیت‌المقدس را فرماندهان ارتش و سپاه به‌طور مشترک از طریق قرارگاه کربلا پیگیری می‌کردند. محسن رضایی، فرمانده کل سپاه و علی صیاد شیرازی، فرمانده نیروی زمینی ارتش، فرماندهی مشترک قرارگاه کربلا را بر عهده داشتند. در این عملیات، علاوه بر قرارگاه کربلا، تعدادی از لشکرها و تیپ‌های ارتش و مجموعه‌ای از تیپ‌های سپاه در سه قرارگاه با فرماندهان ارتشی و سپاهی به عنوان سازمان رزم عملیات مشخص شدند.

  • قرارگاه فتح به فرماندهی مشترک مسعود منفرد نیاکی از ارتش و غلامعلی رشید از سپاه که در آن لشکر ۹۲ زرهی اهواز به فرماندهی منفرد نیاکی، تیپ ۳۷ زرهی شیراز به فرماندهی مجید صارمی و تیپ ۵۵ هوابرد به فرماندهی کریم عبادت از نیروی زمینی ارتش و تیپ ۱۴ امام حسین به فرماندهی حسین خرازی، تیپ ۸ نجف اشرف به فرماندهی احمد کاظمی و تیپ ۲۵ کربلا به فرماندهی مرتضی قربانی از سپاه حضور داشتند.
  • قرارگاه نصر به فرماندهی مشترک حسین حسنی سعدی از ارتش و حسن باقری از سپاه که در آن لشکر ۲۱ حمزه به فرماندهی حسنی سعدی و تیپ ۲۳ نوهد به فرماندهی محمد محمدی از نیروی زمینی ارتش و تیپ ۲۷ محمد رسول الله به فرماندهی احمد متوسلیان، تیپ ۷ ولی عصر به فرماندهی عبدالمحمد رئوفی، تیپ ۴۶ فجر و تیپ ۲۲ بدر از سپاه حضور داشتند.
  • قرارگاه قدس به فرماندهی سیروس لطفی از ارتش و احمد غلام‌پور از سپاه که در آن لشکر ۱۶ زرهی قزوین به فرماندهی لطفی و تیپ ۵۸ ذوالفقار به فرماندهی یعقوب علیاری از ارتش و تیپ ۳۱ عاشورا به فرماندهی آقای خادم‌الشریعه، تیپ ۴۱ ثارالله به فرماندهی قاسم سلیمانی، تیپ ۳۷ نور به فرماندهی علی هاشمی، تیپ ۲۱ امام رضا به فرماندهی امین شریعتی و تیپ بیت‌المقدس از سپاه حضور داشتند.[10]

برای مشاهده فهرست کامل فرماندهان عملیات بیت‌المقدس به اسامی فرماندهان ارتشی و سپاهی در عملیات بیت‌المقدس مراجعه کنید. علاوه بر سازمان رزمی قرارگاه‌های یادشده می‌توان به نیروی هوایی، هوانیروز و پشتیبانی نیروی دریایی و واحدهای پشتیبانی نیز اشاره کرد.

قرارگاه فجر با یک فرمانده از ارتش و مجید بقایی از سپاه (+) نیز طبق برنامه قرار بود به قصد مشغول کردن نیروهای بعث و تاثیر روی ذهنیت فرماندهان عراقی هم‌زمان با عملیات بیت‌المقدس در منطقه فکه دست به عملیات زند.

طراحی عملیات بیت‌المقدس

قرارگاه‌های نصر و فتح قرار بود در مرحله اول از کارون بگذرند و بعد از حدود بیست کیلومتر پیاده‌روی به جاده اهواز-خرمشهر و خاکریزهای عراق در کنار آن برسند. قرارگاه قدس از کرخه‌کور می‌گذشت و از شمال به سمت خرمشهر می‌آمد تا با درگیر کردن بخشی از قوای عراق در مرحله اول عملیات، امکان موفقیت قرارگاه‌های نصر و فتح را افزایش دهد.[11] قرارگاه دیگری به نام فجر هم در این عملیات حضور داشت و در مرحله اول به قصد فریب دشمن عملیاتی را در فکه که منطقه‌ای مربوط به عملیات فتح‌المبین بود، ترتیب می‌داد.[12] هم‌چنین قرارگاه دیگری با نام ستاد ویژه عملیات هوایی در پایگاه دزفول تحت فرماندهی نیروی هوایی ارتش شکل گرفت تا پشتیبانی هوایی از عملیات را در طرحی به نام شبح-۳ فراهم نماید.[13] 

نقشه عملیات بیت‌المقدس (بهار 1361)
نقشه عملیات بیت‌المقدس (بهار ۱۳۶۱)

عکس‌برداری هوایی از مناطق عملیاتی، آتش پشتیبانی هوایی، دفاع از آسمان مناطق عملیاتی از طریق پدافند هوایی و پرواز جنگنده‌های نیروی هوایی، در کنار انتقال نیروها به مناطق عملیاتی و انتقال مجروحین به پشت جبهه به کمک هواپیماهای ترابری نیروی هوایی و بالگردهای هوانیروز، از جمله اقداماتی بود که در طول عملیات بر عهده نیروی هوایی و هوانیروز قرار گرفته بود.

ماجرای عملیات

عملیات در بامداد روز دهم اردیبهشت سال ۱۳۶۱ آغاز شد. در مرحله اول عملیات رزمندگان دو قرارگاه فتح و نصر پیشروی را با عبور از رودخانه کارون به سمت جاده اهواز-خرمشهر و رزمندگان قرارگاه قدس حرکت خود را به سمت جنوب کرخه‌کور برای درگیری با دو لشکر عراق در آن محدوده آغاز کردند. عبور چند لشکر و تجهیزات از رودخانه کارون با پشتیبانی نیروی دریایی ارتش و پنج پلی که واحد مهندسی ارتش روی این رودخانه ایجاد کرد، ممکن شد. تجهیزات و خودروها در شب عملیات از روی پل‌ها و نیروهای پیاده به کمک ۳۰۰ قایق نیروی دریایی ارتش به ساحل غربی کارون رسیدند.[14] پدافند آبادان هم در طول عملیات بر عهده نیروی دریایی ارتش گذاشته شده بود.[15]

قرارگاه فتح در شب اول توانست خود را به جاده اهواز-خرمشهر برساند و در آنجا مستقر شود، اما قرارگاه نصر مسیر سخت‌تری پیش رو داشت و چند شب بعد توانست به قرارگاه فتح ملحق شود. قرارگاه قدس هم با توجه به هوشیاری و استحکام عراق در شمال خرمشهر، توفیق چندانی در پیش‌روی به دست نیاورد، هرچند بخشی از قوای دشمن را درگیر خود کرد تا دو قرارگاه دیگر بتوانند به اهداف‌شان برسند.

یک هفته پس از شروع عملیات، بخش مهمی از جاده اهواز-خرمشهر تحت تسلط قرارگاه‌های فتح و نصر درآمد و مرحله اول عملیات به پایان رسید. قرارگاه فجر هم در این هفته، عملیات فریب را در فکه ترتیب داده بود.

تلاش برای ورود به شهر

شامگاه ۱۶ اردیبهشت، مرحله دوم عملیات آغاز شد. ابتدا قرار بود قرارگاه نصر از جاده اهواز-خرمشهر به سمت شهر برود، اما با توجه به شرایط منطقه از نظر آب‌گرفتگی و باتلاقی بودن زمین و استحکامات قدرتمند عراق در این منطقه، فرماندهان به این نتیجه رسیدند که امکان تصرف خرمشهر از این محور وجود ندارد[16] و به همین خاطر، قرارگاه‌های نصر و فتح، از جاده اهواز-خرمشهر راهی شلمچه و منطقه مرزی بین ایران و عراق شدند. در این مرحله از عملیات نیز قرارگاه فتح زودتر به هدفش رسید، اما قرارگاه نصر درگیری شدیدی با دشمن را پشت سر گذاشت.

انهدام پل شناور عراق روی اروند و قطع پشتیبانی یکی از لشکرهای عراق

در ۱۷ اردیبهشت ۱۳۶۱ اتفاق مهمی در عملیات بیت‌المقدس رقم خورد که تأثیر خود را در مرحله آخر عملیات بیشتر نشان داد. جنگنده‌های نیروی هوایی چند روز قبل، در عکس‌برداری‌های هوایی‌شان از خرمشهر متوجه پل شناوری شده بودند که عراق روی اروندرود، بین خرمشهر و جزیره ام‌الرصاص به آب انداخته بود تا به کمک آن نیروهایش در خرمشهر را تأمین کند[17]. محمود اسکندری و علی‌اکبر زمانی، خلبان‌های نیروی هوایی ارتش، در این روز توانستند این پل را منهدم کنند. این اقدام در قطع عقبه نیروهای عراقی مستقر در خرمشهر و تسلیم شدن آن‌ها بعد از ورود نیروهای ایرانی به شهر و جلوگیری از وقوع جنگ شهری تأثیر بسیار مهمی داشت. [18]

 برای اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به «نقش نیروی هوایی در عملیات مشترک بیت‌المقدس» در ویژه‌نامه آزادسازی خرمشهر سازمان حفظ آثار و ارزش‌های دفاع مقدس ارتش در سال ۱۴۰۱ (+)

با حرکت قرارگاه‌های فتح و نصر به سمت مرز، بخش مهمی از ارتش عراق از ترس قطع ارتباط با عقبه‌اش، در روز ۱۸ اردیبهشت، از جنوب اهواز به سمت مرز عقب‌نشینی کرد و در نتیجه این عقب‌نشینی، هویزه و پادگان حمید آزاد شده و جاده اهواز-خرمشهر هم به‌طور کامل در اختیار نیروهای ایرانی قرار گرفت. قرارگاه قدس بعد از این عقب‌نشینی، حرکتش را به سمت جنوب ادامه داد و به قرارگاه فتح ملحق شد. ارتش عراق نیز قوای خود را در مرز متمرکز کرد تا جلوی پیش‌روی بیشتر قوای ایرانی به خاک عراق را بگیرد.[19]

۱۹ اردیبهشت، ایران مرحله سوم عملیات را به قصد آزادسازی خرمشهر از محور شلمچه آغاز کرد، اما با مقاومت شدید ارتش عراق مواجه شد. کار گره خورده بود و نیروهای ایرانی هم خسته بودند و هم تعدادشان محدود بود. هواپیماهای ترابری ارتش در همین روزها مشغول آوردن نیروهای مردمی از نقاط مختلف کشور به جبهه جنوب بودند. ۱۹ اردیبهشت این هواپیماها در یک شب، شش هزار نیروی بسیجی را از مشهد راهی خوزستان کردند.[20]

دو روز تلاش برای به سرانجام رساندن عملیات بی‌نتیجه ماند و در نتیجه قرار شد چند روزی عملیات متوقف شود. توقف چندروزه عملیات ده روزی طول کشید. در این مدت عراق پاتک‌هایی را علیه نیروهای ایران در طلائیه، کوشک و مناطق مرزی ترتیب داد تا نیروهای ایران را از تصرف خرمشهر منصرف نماید اما به نتیجه نرسید.[21]

رابطه آمار شهدا و زمان‌بندی عملیات

آمار روزانه شهدای محدوده آزادسازی خرمشهر در عملیات بیت‌المقدس از ۱۰ اردیبهشت تا ۳ خرداد ۱۳۶۱
افت و خیز آمار شهدای عملیات بیت‌المقدس در روزهای مختلف عملیات با زمان‌بندی مراحل عملیات هم‌خوانی قابل توجهی دارد. قله‌های نمودار در ۱۰ و ۱۶ اردیبهشت مقارن است با زمان شروع مراحل اول یعنی عبور قرارگاه‌های نصر و فتح از کارون و پیش‌روی‌شان تا جاده اهواز-خرمشهر و عبور قرارگاه قدس از کرخه‌کور و درگیری‌ با دو لشکر عراق در آن منطقه (قله اول) و پیش‌روی قرارگاه‌های نصر و فتح از جاده اهواز-خرمشهر به سمت مرز شلمچه (قله دوم). شدت درگیری نیروهای ایرانی و عراقی در این دو روز بیشتر بوده و متناسب با آن تعداد شهدای ایران هم بیشتر است. قله نمودار در ۲۰ اردیبهشت نیز نشانگر گره خوردن کار عملیات در مرحله سوم است، جایی که ایران قصد دارد از محور شلمچه، به خرمشهر وارد شود و عراق مقاومت می‌کند. اینجاست که فرماندهان ایرانی با توجه به خستگی و کمبود نیروهایشان تصمیم می‌گیرند عملیات را چند روزی متوقف کنند و در عمل، عملیات به مدت ده روز متوقف می‌شود. این توقف در کاهش قابل توجه تعداد شهدا در بازه ۲۰ تا ۳۱ اردیبهشت خودش را نشان می‌دهد. آخرین قله نمودار مصادف است با شروع مرحله چهارم و آخر عملیات بیت‌المقدس؛ جایی که نیروهای ایرانی بالاخره توانستند مقاومت نیروهای عراقی را بشکنند و با تصرف جاده شلمچه-خرمشهر و قطع عقبه نیروهای عراقی حاضر در شهر، وارد خرمشهر شده و این شهر را بعد از ۱۹ ماه اشغال آزاد کنند.

شامگاه اولین روز خرداد، مرحله چهارم عملیات بیت‌المقدس آغاز شد. در این مرحله قرارگاه فجر هم به قرارگاه‌های نصر و فتح پیوست[22] تا تصرف خرمشهر و آزادسازی آن کامل شود. با وجود مقاومت نیروهای عراقی، رزمندگان ایران توانستند جاده شلمچه-خرمشهر را تصرف کرده و ارتباط نیروهای عراقی بین خرمشهر و شلمچه را قطع کنند. در ادامه نیروهای ایران از چند محور وارد خرمشهر شدند و شهر را با بیش از ۱۵ هزار عراقی داخل آن تصرف کردند. نیروهای عراقی داخل خرمشهر که ارتباط‌شان را با نیروهای خودی از دست داده بودند و از نظر پشتیبانی غذا و تجهیزات در تنگنا قرار گرفته بودند، چاره‌ای جز تسلیم پیش روی خود ندیدند و به اسارت ایران درآمدند. به این ترتیب ایران به بزرگ‌ترین پیروزی خود در جنگ رسید و با بیرون راندن ارتش متجاوز عراق از خرمشهر سرتاسر کشور پر از شادی و سرور شد. 

تصاویری از عملیات بیت‌المقدس و جشن آزادسازی خرمشهر
منبع عکس‌ها:  ایرنا، فرادید، فرارو

آمار شهدای عملیات بیت‌‌المقدس

مطابق با داده‌هایی که از وبسایت‌های زیرمجموعه بنیاد شهید جمع‌آوری شده، ۶۰۳۰ نفر از زمان شروع عملیات تا روز آزادسازی خرمشهر در محدوده عملیات بیت‌المقدس در حرکت به سمت خرمشهر و تلاش برای بازپس‌گیری آن به شهادت رسیده‌اند. این عدد با آنچه در خاطرات فرمانده وقت جنگ آمده نیز به صورت کلی تطابق دارد [23]:

«ساعت ده صبح، شورای عالی دفاع در دفتر امام تشکیل شد. آقایان علی صیاد شیرازی و محسن رضایی گزارش جبهه‌ها را دادند و گفتند: در عملیات بیت المقدس، مجموعا ما شش هزار شهید داشته‌ایم»

۷۴۷ نفر نیز در مناطق دیگری مثل فکه (هم‌زمان با عملیات قرارگاه فجر در این محدوده)، اهواز، دزفول و برخی نقاط دیگر به شهادت رسیده‌اند.

تعداد کل شهدای کشور در بازه زمانی عملیات (از ۱۰ اردیبهشت تا ۳ خرداد ۱۳۶۱) مطابق با همین داده‌ها ۷۰۹۹ نفر است. به عبارت دیگر ۸۵% از شهدای این دوره زمانی ۲۵ روزه در عملیات بیت‌المقدس به شهادت رسیده‌اند که نشان از تمرکز بالای قوای درگیر ایران روی آزادسازی خرمشهر در آن زمان دارد.

نقشه تقریبی شهدای آزادسازی خرمشهر

بیشترین تعداد شهدای عملیات بیت‌المقدس در محدوده خرمشهر، سپس در شلمچه، ام‌الرصاص عراق و بعد در دارخوین، جاده اهواز-خرمشهر و کرخه به شهادت رسیده‌اند.

آمار شهدای آزادسازی خرمشهر در یگان‌های مختلف

از بین ۶۰۳۰ نفری که در محدوده آزادسازی خرمشهر به شهادت رسیده‌اند، ۳۶۹۴ نفر نیروهای داوطلب بسیج (۶۱%)، ۸۴۷ نفر عضو سپاه پاسداران (۱۴%)، ۱۳۱۹ نفر عضو ارتش (۲۲%) و ۱۷۰ عضو سازمان‌های دیگری مثل جهاد سازندگی، کمیته انقلاب اسلامی، ژاندارمری (نیروی انتظامی)، هلال احمر بوده‌اند (۳%). سپاه و بسیج ۷۵% شهدای عملیات بیت‌المقدس را تشکیل می‌دهند. 

برای مشاهده پاسخ این سوال به جدول شهدای یگان‌های مختلف عملیات در ادامه مراجعه کنید. 

نام نیرو

 تعداد شهید

بسیج

3694

ارتش

1319

سپاه

847

جهاد سازندگی و ستاد پشتیبانی جنگ

74

کمیته انقلاب اسلامی

34

ژاندارمری (نیروی انتظامی)

21

هلال احمر

13

مرکز اعزام روحانیون

3

گروه جنگ های نامنظم شهید چمران

2

ستاد مشترک امداد و درمان

1

سازمان صدا و سیما

1

نامشخص

21

در دوره مقاومت و اشغال خرمشهر، تعداد شهدای بسیجی و داوطلب بیشتر از ۲۵% نیست. از نیمه دوم سال ۶۰ و هم‌زمان با عملیات‌های طریق‌القدس و فتح‌المبین تعداد نیروهای داوطلب به بیش از ۵۰% افزایش یافت. افزایش شهدای بسیجی و داوطلب در هفته‌های منتهی به آزادسازی خرمشهر یکی از تفاوت‌های قابل توجه دوره آزادسازی و مقاومت خرمشهر در زمان اشغال است. این تغییر اگرچه از آذر ۱۳۶۰ هم‌زمان با عملیات طریق‌القدس آغاز شده بود، اما در عملیات بیت‌المقدس چند برابر شد و به اوجی بی‌سابقه از زمان شروع جنگ رسید و به آزادسازی خرمشهر منجر شد. ایران از شروع جنگ تا آن زمان این شدت از درگیری و شهادت را تجربه نکرده بود.

شهدای عملیات بیت‌المقدس در بهار ۱۳۶۱ کسانی هستند که از نقاط مختلف کشور برای بازپس‌گیری خرمشهر به خوزستان آمده‌اند. بر خلاف دوره مقاومت که اغلب شهدا متولد خرمشهر هستند، در عملیات آزادسازی تنها ۳۸ نفر از کسانی که در شهر یا اطراف آن به شهادت رسیده‌اند، زادۀ خرمشهر هستند (۰.۶%). بقیه آنان کسانی هستند که برای بیرون راندن دشمن از خانه هم‌وطنانشان از راه‌ دور آمده و خونشان را فدا کرده‌اند.

تعداد شهرستان‌های محل تولد شهدای خرمشهر و مسیرهای منتهی به آن در ۲۵ روز منتهی به آزادسازی در مقایسه با مقاومت ۳۵ روزه بیش از ۲ برابر شده است. در زمان آزادسازی تعداد شهدای متولد ۲۳ شهرستان از تعداد شهدای متولد خرمشهر بیشتر بوده است. برای مشاهده جدول دوره مورد نظر خود را انتخاب کنید. 

شمارهشهرستان محل تولدتعداد شهیددرصد از کل
1خرمشهر23531.97%
2آبادان8711.84%
3تهران375.03%
4اهواز304.08%
5اصفهان182.45%
6مسجدسلیمان131.77%
7امیدیه121.63%
8شیراز121.63%
9بهبهان111.50%
10دزفول111.50%
11دشتستان91.22%
12بروجرد81.09%
13دورود70.95%
14الیگودرز70.95%
15ساوه70.95%
16شوشتر60.82%
17اندیمشک60.82%
18شادگان60.82%
19همدان60.82%
20بندرانزلی60.82%
21ملایر60.82%
22اراک50.68%
23نی‌ریز50.68%
24دشت‌آزادگان50.68%
25تبریز50.68%
26بوشهر50.68%
27قم40.54%
28ایلام40.54%
29رامهرمز40.54%
30ازنا40.54%
31کازرون40.54%
32شهرضا30.41%
33مراغه30.41%
34زنجان30.41%
35جهرم30.41%
36ورامین30.41%
37بصره30.41%
38کرمانشاه30.41%
39دهلران30.41%
40ساوجبلاغ30.41%
41خرم‌آباد30.41%
42قزوین30.41%
43رشت30.41%
44بندرماهشهر30.41%
45دره‌شهر20.27%
46لنجان20.27%
47شهرکرد20.27%
48کنگان20.27%
49رامشیر20.27%
50سراب20.27%
51زهک20.27%
52زابل20.27%
53مرودشت20.27%
54شازند20.27%
55اسلام‌آبادغرب20.27%
56مشهد20.27%
57بافت20.27%
58میبد20.27%
59درگز20.27%
60ایوان20.27%
61کوهدشت20.27%
62خمینی‌شهر20.27%
63خمین20.27%
64خرم‌بید20.27%
65ایذه20.27%
66کنگاور20.27%
67رفسنجان20.27%
68بندرلنگه10.14%
69لردگان10.14%
70یاسوج10.14%
71تفت10.14%
72میناب10.14%
73پارسیان10.14%
74عراق10.14%
75فیروزآباد10.14%
76داراب10.14%
77دشتی10.14%
78برخوار10.14%
79فلاورجان10.14%
80مهران10.14%
81سپیدان10.14%
82تاکستان10.14%
83رودسر10.14%
84دهاقان10.14%
85کرمان10.14%
86زاهدان10.14%
87نهاوند10.14%
88پلدختر10.14%
89گرگان10.14%
90دنا10.14%
91قایم‌شهر10.14%
92اهر10.14%
93بردسیر10.14%
94طالقان10.14%
95خوی10.14%
96آغاجاری10.14%
97کردکوی10.14%
98آبدانان10.14%
99کاشمر10.14%
100سرپل‌ذهاب10.14%
101کامیاران10.14%
102منوجان10.14%
103کهنوج10.14%
104گناباد10.14%
105کاشان10.14%
106هندیجان10.14%
107ری10.14%
108فیروزکوه10.14%
109مبارکه10.14%
110تنکابن10.14%
111نیکشهر10.14%
112دماوند10.14%
113بجنورد10.14%
114قصرشیرین10.14%
115اقلید10.14%
116صومعه‌سرا10.14%
117پاسارگاد10.14%
118قوچان10.14%
119املش10.14%
120بهار10.14%
121جیرفت10.14%
122هفتکل10.14%
123کمیجان10.14%
124خاتم10.14%
125تربت‌حیدریه10.14%
126آذرشهر10.14%
127رودان10.14%
128قروه10.14%
129استهبان10.14%
130سبزوار10.14%
131گناوه10.14%
132تربت‌جام10.14%
شمارهشهرستان محل تولدتعداد شهیددرصد از کل
1تهران77112.79%
2اصفهان5408.96%
3دزفول1462.42%
4آبادان1452.40%
5قزوین1031.71%
6اراک1001.66%
7مشهد971.61%
8کاشان961.59%
9زنجان911.51%
10اهواز911.51%
11نجف‌آباد881.46%
12شیراز851.41%
13خمینی‌شهر831.38%
14قم831.38%
15فلاورجان821.36%
16اردستان611.01%
17ری601.00%
18یزد590.98%
19تبریز560.93%
20کرمان520.86%
21بهبهان490.81%
22بابل480.80%
23اردبیل470.78%
24سبزوار460.76%
25رفسنجان460.76%
26خرم‌آباد450.75%
27ساوه450.75%
28همدان410.68%
29مراغه400.66%
30خمین400.66%
31نیشابور390.65%
32خرمشهر380.63%
33مبارکه360.60%
34شهرضا360.60%
35ساوجبلاغ350.58%
36الیگودرز350.58%
37رشت330.55%
38خدابنده330.55%
39کرج320.53%
40گرگان310.51%
41شاهرود310.51%
42شوشتر310.51%
43تربت‌حیدریه310.51%
44شهرکرد300.50%
45لاهیجان300.50%
46آران‌وبیدگل300.50%
47نایین270.45%
48شهربابک270.45%
49بیرجند260.43%
50ورامین260.43%
51ارومیه250.41%
52کازرون250.41%
53شمیرانات250.41%
54لنجان240.40%
55رامهرمز240.40%
56تنکابن240.40%
57مرند230.38%
58ساری230.38%
59رودسر220.36%
60قایم‌شهر220.36%
61خلخال210.35%
62بندرعباس210.35%
63خوانسار210.35%
64جهرم210.35%
65ملایر210.35%
66بویین‌زهرا210.35%
67برخوار200.33%
68زرندیه200.33%
69دماوند200.33%
70میانه190.32%
71فریدن190.32%
72تیران‌وکرون190.32%
73بروجرد190.32%
74آمل190.32%
75کرمانشاه180.30%
76مشگین‌شهر170.28%
77خوی170.28%
78گتوند170.28%
79مسجدسلیمان170.28%
80ازنا170.28%
81میاندوآب160.27%
82سمیرم160.27%
83لنگرود160.27%
84بهشهر160.27%
85زرند160.27%
86شازند160.27%
87کاشمر160.27%
88هشترود160.27%
89سراب150.25%
90سیرجان150.25%
91کوهدشت150.25%
92کمیجان150.25%
93شهریار140.23%
94بوشهر140.23%
95شاهین‌شهرومیمه140.23%
96ممسنی140.23%
97آستانه‌اشرفیه140.23%
98فومن140.23%
99ایذه140.23%
100محلات140.23%
101تاکستان140.23%
102گرمسار140.23%
103دامغان140.23%
104ابهر130.22%
105دشتستان130.22%
106اردکان130.22%
107گلپایگان130.22%
108آباده130.22%
109بندرماهشهر130.22%
110سمنان130.22%
111مرودشت120.20%
112علی‌آبادکتول120.20%
113جیرفت120.20%
114بجنورد120.20%
115اسفراین120.20%
116سلسله120.20%
117دهاقان120.20%
118جلفا110.18%
119بروجن110.18%
120فارسان110.18%
121گنبدکاووس110.18%
122صومعه‌سرا110.18%
123رودبار110.18%
124شیروان110.18%
125کهگیلویه110.18%
126قوچان110.18%
127گناباد110.18%
128بناب100.17%
129اهر100.17%
130فیروزآباد100.17%
131رودان100.17%
132اندیمشک100.17%
133بابلسر100.17%
134بوانات100.17%
135استهبان100.17%
136فسا90.15%
137نی‌ریز90.15%
138کردکوی90.15%
139تویسرکان90.15%
140قاینات90.15%
141یاسوج90.15%
142دورود90.15%
143فریدونکنار90.15%
144زابل90.15%
145فیروزکوه90.15%
146میبد90.15%
147اشکذر90.15%
148مهریز90.15%
149لردگان90.15%
150حاجی‌آباد80.13%
151بم80.13%
152زاهدان80.13%
153چالوس80.13%
154آبیک80.13%
155گرمی70.12%
156اقلید70.12%
157لارستان70.12%
158امیدیه70.12%
159قروه70.12%
160نوشهر70.12%
161نور70.12%
162نکا70.12%
163بافق70.12%
164شادگان70.12%
165تربت‌جام70.12%
166نقده70.12%
167دلیجان70.12%
168ابرکوه70.12%
169نهاوند60.10%
170عجب‌شیر60.10%
171اسکو60.10%
172کوار60.10%
173شفت60.10%
174قشم60.10%
175رابر60.10%
176منوجان60.10%
177فردوس60.10%
178گلوگاه60.10%
179آشتیان60.10%
180طارم60.10%
181چناران60.10%
182فریمان60.10%
183بندرانزلی60.10%
184آذرشهر60.10%
185کربلا60.10%
186پلدختر60.10%
187هندیجان60.10%
188بیجار50.08%
189شاهین‌دژ50.08%
190دیر50.08%
191دشتی50.08%
192طوالش50.08%
193بهار50.08%
194کهنوج50.08%
195بشرویه50.08%
196رامسر50.08%
197سوادکوه50.08%
198درگز50.08%
199بردسکن50.08%
200طالقان50.08%
201تفرش50.08%
202تنگستان50.08%
203داراب50.08%
204املش50.08%
205تفت50.08%
206خرم‌بید50.08%
207دلفان50.08%
208نطنز40.07%
209رباط‌کریم40.07%
210سلماس40.07%
211چالدران40.07%
212ملکان40.07%
213چادگان40.07%
214سپیدان40.07%
215میناب40.07%
216راور40.07%
217کوهبنان40.07%
218اسلام‌آبادغرب40.07%
219سنقر40.07%
220مانه‌وسملقان40.07%
221گناوه40.07%
222هفتکل40.07%
223ماهنشان40.07%
224سنندج40.07%
225بافت40.07%
226کوهرنگ40.07%
227ارسنجان40.07%
228سروستان40.07%
229ایجرود40.07%
230لامرد40.07%
231مهر40.07%
232ماکو30.05%
233رامیان30.05%
234آق‌قلا30.05%
235دالاهو30.05%
236نهبندان30.05%
237جاجرم30.05%
238دیلم30.05%
239شوش30.05%
240دشت‌آزادگان30.05%
241باغملک30.05%
242پاکدشت30.05%
243اسلامشهر30.05%
244مهدی‌شهر30.05%
245بندرترکمن30.05%
246پارس‌آباد30.05%
247شبستر30.05%
248اردل30.05%
249سرخه30.05%
250نجف30.05%
251کنگان30.05%
252سیاهکل30.05%
253تایباد30.05%
254نظرآباد20.03%
255مهاباد20.03%
256شوط20.03%
257بندرگز20.03%
258کلاله20.03%
259عنبرآباد20.03%
260گرمه20.03%
261رامشیر20.03%
262محمودآباد20.03%
263طبس20.03%
264رزن20.03%
265خاش20.03%
266کلیبر20.03%
267اسدآباد20.03%
268پیشوا20.03%
269فراشبند20.03%
270کیار20.03%
271فریدون‌شهر20.03%
272کنگاور20.03%
273قصرشیرین20.03%
274دنا20.03%
275مینودشت20.03%
276آزادشهر20.03%
277گیلانغرب20.03%
278خرمدره20.03%
279گچساران20.03%
280آوج10.02%
281زرین‌دشت10.02%
282صحنه10.02%
283رازوجرگلان10.02%
284هویزه10.02%
285ایرانشهر10.02%
286گالیکش10.02%
287بردسیر10.02%
288جویبار10.02%
289رستم10.02%
290زهک10.02%
291سراوان10.02%
292کاظمین10.02%
293عراق10.02%
294خاتم10.02%
295قیروکارزین10.02%
296رضوانشهر10.02%
297سرپل‌ذهاب10.02%
298کراچی10.02%
299بمبیی10.02%
300بهاباد10.02%
301نیر10.02%
302خرامه10.02%
303بیله‌سوار10.02%
304ورزقان10.02%
305هریس10.02%
306ایلام10.02%
307قلعه‌گنج10.02%
308آستارا10.02%
309سرخس10.02%
310بانه10.02%
311پاسارگاد10.02%
312کبودرآهنگ10.02%
313بشاگرد10.02%
314ماسال10.02%
315تکاب10.02%
316بندرجاسک10.02%

جمع‌بندی

خرمشهر که تا قبل از بازپس‌گیری از ارتش عراق به نماد مقاومت ایران در جنگ بدل شده بود، پس از آزادسازی به نماد پیروزی بدل شد. این پیروزی طی عملیاتی وسیع و پیچیده با حضور طیف گسترده‌ای از نیروها به نام عملیات بیت‌المقدس به دست آمد. 

تعداد نیروهای پیاده‌ در عملیات‌های ایران تا پایان سال ۱۳۶۰ از ۲۵ گردان فراتر نرفته بود. اما با افزایش نیروهای داوطلب از سراسر کشور در سال ۱۳۶۱، این تعداد بیش از چهار برابر شد و به بیش از ۱۱۰ گردان افزایش پیدا کرد و آمار شهدا نیز چند برابر شد[24]. مطابق آمار شهدا نیروهای داوطلب بسیج بیشترین سهم تعداد شهدا را داشتند. به بیان دیگر خرمشهر بیش از هر چیز با خون مردم پس گرفته شد. شهری که با بیش از ۷۰۰ شهید، ۳۵ روز در برابر تجاوز عراق مقاومت کرد و با بر هم زدنِ نقشه پیش‌روی برق‌آسای ارتش بعث در سال ۱۳۵۹ به خونین‌شهر و نماد مقاومت ایرانیان بدل شده بود، ۱۹ ماه بعد در بهار ۱۳۶۱ با بیش از ۶۰۰۰ هزار شهید پس گرفته شد.

در دوره مقاومت ۳۵ روزه خرمشهر متولدین ۱۳۲ شهرستان در میان شهدا وجود دارند که با توجه به وضعیت و امکانات آن زمان، خود به تنهایی قابل توجه است، این تعداد به ۳۱۶ شهرستان در زمان افزایش آزادسازی پیدا می‌کند[25]. تقریبا تمام ایران در آزادسازی خاک اشغال‌شده‌شان حضور دارند. 

خرمشهر نماد شد چرا که به جلوه‌ای از مقاومت و حضور گسترده مردم و ائتلاف موثر نیروها در کشور بدل شد. 

مطالب مرتبط

روایت مقاومت و آزادسازی خرمشهر با نگاهی به آمار شهدا

نگاهی به آمار شهدای ایران در جنگ با عراق

یکی از راه‌های سر در آوردن از اتفاقات جنگ، بررسی آمار در کنار مرور وقایع مهم آن است. در این مقاله سعی شده تا با مرور وقایع مهم جنگ در کنار آمار شهدا تصویری کلی از جنگ ایران و عراق ارائه شود.

ارجاع و پانویس

[1] در طول جنگ چه شهرهایی به تصرف ارتش عراق در آمد و چگونه از ارتش عراق بازپس‌گرفته شدند؟ مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس (+)

[2] دریادار حسینی‌بای آسمانی شد، بازخوانی دریادار حسینی‌بای از اوضاع خرمشهر قبل از شروع جنگ و در دوره مقاومت، انصاف‌نیوز ۲۰ بهمن ۱۴۰۱ (+)

[3] دریادار تکاور «داریوش ضرغامی» از مدافعان شهر خرمشهر و از یادگاران دفاع مقدس درگذشت، فرارو ۱۰ دی ۱۳۹۷ (+)

[4] مدیریت و فرماندهی اکبر هاشمی رفسنجانی در جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق علیه ایران، فصلنامه مطالعات دفاع مقدس، دوره: ۴، شماره: ۳ سال ۱۳۹۷ (+)

[5] حکایت آن شهر که خدا آزاد کرد/ جزئیات آزادسازی خرمشهر به روایت سرلشکر پاسدار غلامعلی رشید/ تابناک ۱ خرداد ۱۳۰۱ (+)

[6] دائره المعارف مصور تاریخ جنگ ایران و عراق/ جعفر شیرعلی‌نیا/ انتشارات سایان چاپ ۱۳ سال ۱۴۰۱ ص ۲۰۰

[7] تاریخ تحلیلی جنگ ایران و عراق/ حسین علایی/نشر مرز و بوم ۱۳۹۵ ص ۴۵۵

[8] ویژه‌نامه آزادسازی خرمشهر/ سازمان حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس ارتش جمهوری اسلامی ایران/ ص ۱۵۲

[9] دائره المعارف مصور تاریخ جنگ ایران و عراق/ جعفر شیرعلی‌نیا/ انتشارات سایان چاپ ۱۳ سال ۱۴۰۱ ص ۲۰۲

[10] تاریخ تحلیلی جنگ ایران و عراق/ حسین علایی/نشر مرز و بوم ۱۳۹۵ ص ۴۶۰

[11] تاریخ تحلیلی جنگ ایران و عراق/ حسین علایی/نشر مرز و بوم ۱۳۹۵ ص ۴۵۶

[12] تاریخ تحلیلی جنگ ایران و عراق/ حسین علایی/نشر مرز و بوم ۱۳۹۵ ص ۴۶۴

[13] ویژه‌نامه آزادسازی خرمشهر/ سازمان حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس ارتش جمهوری اسلامی ایران/ ص ۹

[14]  تاریخ تحلیلی جنگ ایران و عراق/ حسین علایی/نشر مرز و بوم ۱۳۹۵ ص ۴۶۶

[15] ویژه‌نامه آزادسازی خرمشهر/ سازمان حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس ارتش جمهوری اسلامی ایران/ ص ۱۱

[16] تاریخ تحلیلی جنگ ایران و عراق/ حسین علایی/نشر مرز و بوم ۱۳۹۵ ص ۴۷۲

[17] ویژه‌نامه آزادسازی خرمشهر سازمان حفظ آثار و ارزش‌های دفاع مقدس ارتش در سال ۱۴۰۱ (+)

منهدم نمودن پل و به اسارت درآمدن هزاران عراقی/ شاهکار محمود اسکندری و اکبر زمانی/ پایگاه اطلاع‌رسانی ارتش جمهوری اسلامی ایران (+)

[18] آزادی خرمشهر را مدیون محمود اسکندری هستیم/ پهلوان محمود اسکندری؛ قهرمانی که باید از نو شناخت-۴/ خبرگزاری مهر ۵ مهر ۱۴۰۰ (+)

[19] تاریخ تحلیلی جنگ ایران و عراق/ حسین علایی/نشر مرز و بوم ۱۳۹۵ ص ۴۷۴

[20] ویژه‌نامه آزادسازی خرمشهر/ سازمان حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس ارتش جمهوری اسلامی ایران/ ص ۷۸

[21] تاریخ تحلیلی جنگ ایران و عراق/ حسین علایی/نشر مرز و بوم ۱۳۹۵ ص ۴۷۶

[22] تاریخ تحلیلی جنگ ایران و عراق/ حسین علایی/نشر مرز و بوم ۱۳۹۵ ص ۴۷۸

[23] خاطرات روزنوشت هاشمی رفسنجانی در روز ششم خرداد ۱۳۶۱ به نقل از «تعداد شهدای آزادسازی خرمشهر چند نفر بودند؟» مشرق ۱۲ خرداد ۱۳۹۰ (+)

[24] برای اطلاع بیشتر از آمار گردان‌های پیاده‌ در عملیات‌ها نگاه کنید به تحلیل انتقادی عملیات کربلای ۴ با نگاهی به آمار شهدا، دقیقه دی ۱۴۰۲ (+)

[25] شهرستان‌ها با تقسیمات کشوری جدیدتر در نظر گرفته شده‌اند.

نویسندگان

دانش‌آموختۀ آمار و تحلیلگر داده

دیدگاه‌ها

۶ پاسخ

  1. سلام در نمودار تعداد شهدای عملیات آزادی خرمشهر دچار یک خطای محاسباتی شده اید. تهران و اصفهان را مشخص نیست به عنوان شهر یا استان نوشته اید. ولی شهرهای خوزستان را پراکنده ذکر کردید که اگر تجمیع از تهران و اصفهان بیشتر می شد.
    مطمننا تعداد شهدای اصفهان در آن عملیات که ۵۴۰ نفر ذکر کردید مختص به یک شهر نیست و مربوط به یک استان است. چون یک شهر در طی مدت ۲۵ روز بخواهد ۵۴۰ شهید بدهد رقم بزرگی است و فاجعه است. آن هم فقط از یک تیپ که تیپ ۱۴ امام حسین(ع) بوده است.

    1. با سلام و خسته نباشید باید در جواب بگویم که شهرستان های دیگر اصفهان مثل خمینی شهر فلاورجان نجف آباد و کاشان جدا نوشته شده اند که اگر تجمیع شوند حتی از تهران هم پیشی می‌گیرد آمار تلفات.

    1. استاد ،،تا ارادی خرمشهر ارگانی بنام سپاه نبود ،گمیته ها بودن ،و نیروهای مردمی بنام نیروی بسیج تشکیل شد ،،این نیروها آنقدر که تشنه شهادت آموزش دیده بودن ،، رزم آموزش جنگی ندیده بودن،تمایل بمردن بیشتر از گشتن بود ،
      (استراتژیک جنک یک قانون داره بدون تبصره و ماده ) هرآنچه درمقابل توست دشمن توست ،،چه سیبل باشد ،چه با سبیل و جه بی سبیل ،راز بقای تو در عکس‌العمل توست ،برای گشتن ،
      غیر این شانس بیاری مردن بدبیاری اسیر دشمن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین مطالب