
شاید شما هم از آن دسته افرادی باشید که هر روز صبح با نگاه کردن به آگهیهای مسکن، دلخور از دفتر کارتان خارج میشوید. یا شاید جزو آن دسته از خانوادههایی هستید که سالهاست اجارهنشیناند و هر بار که مالک خانه، اجارهبهای جدیدی را اعلام میکند، شب را با اضطراب به صبح میرسانند. اینجا ما قیمت های روی نقشه را با هم مقایسه میکنیم. داده های منتشر شده از سایت ایلنا برای سال ۱۴۰۳ را روی نقشه زیر نشان دهیم:
داده های سایت ساب ملک را برای سال ۱۴۰۵ نمایش میدهیم:

حالا درصد تورم را روی نقشه زیر ببینید! هر منطقه چند درصد گران تر شده:

اگر از دی ماه ۱۴۰۳ به خرداد ۱۴۰۵ بیاییم قیمتها در تهران حدود ۱۵۰ درصد افزایش یافته است. خانهای که همین یکی دو سال پیش ۱۰ میلیارد تومان بود، امروز ۲۵ میلیارد تومان قیمت دارد! منطقه ۶، منطقه ۱۸، منطقه ۱ و منطقه ۲۰ بیشترین شدت را در گران تر شدن داشته اند. سه منطقه ۶ و ۱۸ و ۱ هر کدام بیش از سه برابر قبل، گران تر شده اند. این ارقام، تنها اعداد سردی بر روی کاغذ نیستند. پشت هر درصد، داستان یک خانواده است؛ خانوادهای که شاید دیگر هرگز نتواند به رویای خانهدار شدن برسد.

تصویر کلی ، نگاهی به آمار و ارقام
قبل از هر تحلیل عمیق، باید تصویر روشنی از وضعیت موجود داشته باشیم. دادههای جمعآوریشده نشان میدهد که قیمت مسکن در بازه زمانی دی ماه ۱۴۰۳ تا خرداد ۱۴۰۵، بهطور میانگین ۱۴۹.۳ درصد افزایش یافته است. این یعنی ارزش تمام خانهها در مدت زمان کمتر از دو سال، بیش از دو برابر شده است.
برای درک بهتر ابعاد این تورم، بهتر است مناطق را به سه دسته تقسیم کنیم:
مناطق با افزایش شدید (بیش از ۲۰۰ درصد): شامل مناطق ۱، ۳، ۶، ۱۸ و ۲۰. در این مناطق، قیمتها بیش از سه برابر شده است. منطقه ۶ با افزایش ۲۴۸.۷ درصدی و منطقه ۱ با افزایش ۲۲۸.۲ درصدی، در صدر این جدول قرار دارند.
مناطق با افزایش متوسط (۱۵۰ تا ۲۰۰ درصد): شامل مناطق ۴، ۵، ۷، ۸، ۱۰، ۱۱، ۱۴، ۱۶، ۱۷ و ۱۹. در این مناطق که نیمی از مناطق مورد بررسی را شامل میشوند، قیمتها حدود دو تا دوونیم برابر شدهاند.
مناطق با افزایش کمتر (زیر ۱۵۰ درصد): شامل مناطق ۲، ۹، ۱۲، ۱۳، ۱۵، ۲۱ و ۲۲. این مناطق اگرچه همچنان با افزایش قیمت مواجه بودهاند، اما تورم کمتری را تجربه کردهاند. منطقه ۲ با ۶۸.۷ درصد افزایش، کمترین آسیب را دیده است.
نکته قابلتوجه آنکه مناطقی که قبلاً قیمتهای پایینتری داشتند، اکنون افزایش بیشتری را تجربه کردهاند. این نشاندهنده گسترش تورم از مرکز به حومه و پدیده «حباب قیمتی» در بازار مسکن است.
پنج مورد از ارزان ترین واحد های مسکونی در چند محله تهران
این اگهی ها برای مرداد ماه ۱۴۰۵ است. بیایید از منطقه یک تهران شروع کنیم. در سایت دیوار شروع به فیلتر کردن کردم. زیر ده میلیارد چیزی پیدا نشد. اما زیر ۲۰ میلیارد توانستم یک مورد در نیاوران منظریه پیدا کنم. یک خانه ساخت ۱۳۸۵ که کمتر از ۳۰ متر است با قیمت متری بیش از ۵۰۰ میلیون، حدود ۱۵ میلیارد تومان تمام میشود. بدون اتاق، واقع در طبقه همکف و دارای سند تک برگ.

مورد دوم در غرب تهران، منطقه ۲۲ قدیمی ساز ۱۳۸۵ و ۶۷ متر است. واقع در طبقه دوم در محله ای پر رفت و امد و شلوغ. احتمالا سنددار است. برای اطلاعات بیشتر میتوانید روی لینک کلیک کنید.
مورد سوم در پایین شهر تهران است. یک ساختمان قدیمی ۶۰ متری در وصفنارد. تکخواب است و ۱۸ سال ساخت است طبق انچه در اگهی نوشته شده. در کنار اتوبان ایت الله سعیدی. قیمت کل کمتر از ۵ میلیارد تومان است.
مورد چهارم یک واحد نقلی در پایین شهر در محله دیلمان ۲۶ متر طبقه سوم تک واحدی و قدیمی است که در ۱۳۸۶ ساخته شده است. احتمالا سند داشته باشد. قیمت کل ان ۳ میلیارد است.
مورد پنجم در شرق تهران منطقه جوادیه تهرانپارس ۳۵ متر و ساخت سال ۱۳۹۵ است. یک اتاق دارد و قیمت ان حدود ۵ میلیارد است. دارای سند تک برگ است.
مورد ششم یک واحد مسکونی در محله انقلاب در مرکز شهر تهران است. حدود هفت میلیارد تومان و متراژ ۴۲ متر . خیلی قدیمی برای سال ۱۳۷۷ اما نورگیر است و روشنایی خوبی دارد. یک اتاق دارد و در بالاترین طبقه ساختمان ۴ طبقه واقع شده است.
حالا که زورمان به تهران نمیرسد، سری به البرز بزنیم!
شاید اولین چیزی که به ذهن هر مهاجری میرسد این است که اگر نتوانست در تهران خانه بخرد یا اجاره کند سراغ نزدیکترین جا به تهران برود. چه جایی بهتر از کرج یا همان استان البرز. هم مترو دارد که مستقیم به تهران وصل میشود و هم اتوبوس های ارزان که بعضا با مبلغی کمتر از ۵۰ هزار تومان سر ساعت مشخصی به سمت تهران حرکت میکنند. قیمت خانه در کرج نسبتا ارزان تر از تهران است.
در میان اگهی های سایت دیوار داشتم دنبال یک خانه ارزان میگشتم که دیدم سراسیاب واقع در کرج بین فردیس و ملارد و مارلیک قرار گرفته است.

در محله سراسیاب، قیمت ها بسیار ارزان بود. نسبت به محله های اطرافش هم ارزان تر. احتمالا بخاطر اینکه خانه هایش سند ندارند و بیشتر قولنامه ای معامله میشوند بسیار ارزان و قابل خرید هستند. مثلا ۵۰۰ میلیون یا ۷۰۰ میلیون ، یک میلیارد و یا در گران ترین حالت یک و نیم میلیارد برای متراژ های ۴۰ متری تا ۷۰ متری.
یکی از مشکلات رایج قولنامه های قدیمی در مقابل سند دار های تک برگ جدید این است که صاحبخانه به راحتی میتواند ان را به چند نفر بفروشد. زیرا در سامانه انلاین ثبت نشده که دقیقا این ملک متعلق به چه کسی یا به چه کسانی است. یا اینکه دقیقا شما بعنوان خریدار تا چه اندازه حق استفاده از ان یا بخش هایی از ان را دارید.
علاوه بر این، برخی خانه ها که زیادی ارزان هستند، نیاز به بازسازی اساسی دارند و اصلا خوب ساخته نشده اند. نور خوبی ندارند. بعضی اتاق ها حتی در طول روز کاملا تاریک هستند. زیرا ساختمان از ابتدای ساخت بدون مجوز ساخته شده و معمولا مشکلات فنی مهندسی مانند ترکیدن لوله های اب و نم داشتن دیوار های اتاق کاملا رایج است. در مورد امنیت محله هم مشکلاتی گزارش شده است.
به امید روزی که هر ایرانی بتواند در کشور خود یک خانه خوب صاحب شود.