
پیروزی ایران در گرو چیست؟
رشدی که بر پایه انباشتِ سرمایه ثابت وعده داده میشود بیش از هر چیز مبتنی بر کنترل تنگه هرمز و درآمدزایی با مدیریت مستمر آن در آینده است که البته هنوز نمیدانیم در واقعیت چقدر میتواند نقد شود. اگر فرض کنیم این ایده قابل تحقق باشد، باز این سوال مطرح میشود که این شیوه چرا پیش از این به توسعه به معنای دقیق کلمه – چانچه در ابتدای متن اشاره شد – نرسیده است؟ آیا تا پیش از این جنگ، همه چیز سرجایش بوده و تنها مشکل این بوده که ظرفیت تامین سرمایه تنگه هرمز فعال نبوده است؟













