سعید آیین‌فرد

این مقاله با بررسی تعدادی از مهم‌ترین پژوهش‌های انجام شده درباره سیاست هدفمندی یارانه‌ها، آثار آن بر وضعیت رفاهی خانوارهای ایرانی را مورد بررسی قرار می‌دهد. یافته‌های این پژوهش‌ها نشان می‌دهد که سیاست پرداخت نقدی در کوتاه‌مدت موفق شد فقر و نابرابری را به‌صورت چشمگیری کاهش دهد، بدون آنکه شواهدی از کاهش عرضه نیروی کار در کشور پیدا شود. موفقیتی که البته پایدار نماند، چرا که کاهش ارزش واقعی پرداخت‌های نقدی در اثر تورم، همراه با فشارهای اقتصادی ناشی از تحریم‌ها، به‌تدریج دستاوردهای اولیه آن را فرسوده کرد. هزینه‌های اصلی این تعدیل اقتصادی بیش از همه بر دوش مصرف‌کنندگان اصلی کشور یعنی طبقه متوسط افتاد و با کاهش هزینه‌های سلامت، آموزش و سایر مخارج، آثار بلندمدت خود را بر زندگی آن‌ها نشان داد.